Nog een maandje, en dan is het zover. De jongens verheugen zich nu al op de zoete aardappels.
Een kwart van de compound staat er onderhand vol mee, het gewas breidt zich maar uit, het staat wel aardig, leuker dan alleen maar zandgrond. Maar het gaat er voornamelijk om straks zoveel mogelijk te oogsten.
Nu de regentijd voorbij is, wel meer werk om het aardappelveld water te geven, we zijn van plan
een tuinslang te kopen, dan kunnen we de tap gebruiken. Op zich is het luxe een eigen tap op de compound te hebben, veel mensen moeten naar de publieke openbare tappunten voor drinkwater. De familie van Ousman komt ook altijd bij ons hun tanks vullen, dan hoeven ze
niet zo lang te wachten.
Het kost drie kwartier alle tanks en emmers te vullen, maar dan hebben we nog een kwartier water, (de tap is één uur per dag open) moet lukken in die tijd om alle aardappels te bewateren.
Scheelt weer emmertjes putten.
Zoete aardappels zijn lekker, bovenop de rijstschotels, maar er lopen ook venters door het dorp.
De gekookte pataatoo wordt per stuk verkocht als snack, gemiddeld 3 dalasi (10 eurocent).
'T is weer eens wat anders dan een zak patat, hoewel de naam bijna hetzelfde is, en het smaakt zoet in plaats van zout.
Dat wordt straks weer smullen................
Fo waati koteng,
Groet van Isatou
Geen opmerkingen:
Een reactie posten