dat ik deze column in februari 2007 heb geschreven,
in de column beschrijf ik mijn belevenissen samen
met Leo. Het doet me goed jullie er in te laten meedelen.
Afwas (februari 2007)
Eerst maar eens de vuile vaat wegwerken.
Als ik wil beginnen zie ik dat onze watervoorraad in de keuken
op is.
We zijn nog niet aangesloten op de waterleiding, maar hebben
het genot van een put op ons eigen erf. Vorig jaar oktober zijn
we in Gambia aangekomen en om ons stukje grond stond alleen
een muur, verder niets.
Nog vóór de fundering voor ons huis uitgegraven werd, hebben
we een put laten slaan. Twee Malinese jongens hebben met een
simpele schop vijftien meter diep moeten graven om het water
te bereiken.
Daarna hebben de mannen een aantal dikke stammetjes uit onze
Mangoboom gekapt, waardoor onze boom er ineens nogal uitge-
dund bij stond. Maar deze stammetjes gebruikten zij om een
stellage van te bouwen, waaraan een katrol werd opgehangen.
Werkt perfect!
Eerst nu twee emmertjes water halen, twee emmertjes pompen.
Nu hebben wij geen pomp in onze put, dus moet het
op spierkracht. In het begin kostte het me wel moeite maar
inmiddels ben ik er heel bedreven in, en trek in één vloeiende
beweging zo tien kilo omhoog, fluitje van een cent.
Voor krachttraining hoef je hier niet naar de sportschool.
Het eerste emmertje heb ik alweer op het droge, nu even snel de
tweede.
Na een aantal ophalingen, ineens veel gekraak, en voor ik het
besef tuimel ik naar voren en wordt het touw uit mijn handen
gerukt. Wat is er eigenlijk gebeurd?
De houten stellage is afgebroken aan de rechterzijkant en de dwars-ligger ligt in tweeën voor de put.
Ik sta toch wel een beetje te trillen van de schrik, en realiseer me,
dat het maar goed is dat ik altijd een paar meter van de put af
ga staan.
Gelukkig lig ik vóór de put en niet erin!
Bij nadere inspectie zie ik dat het hout vermolmd is en(nu al?),
waarschijnlijk is aangevreten door termieten.
Nog nooit één termiet gezien, maar een andere verklaring heb
ik er niet voor.
Er moet nu een opdracht worden gegeven aan een lasser om een
stellage van ijzer te maken, dat komt wel goed, maar gaat vandaag niet meer lukken.
Totdat de nieuwe stellage klaar is moet Leo al het water putten,
want ik heb er de kracht niet voor.
Zonder stellage met katrol, wordt het mij te dol.
Leo is niet thuis, vandaag is hij met een visser mee naar zee,
en hoopt met zelf gevangen vis thuis te komen.
Wat nu te doen met de vuile vaat?
Er zit niets anders op, uitstellen tot morgen, en vandaag met
een boek genieten van het zonnetje.
Fo waati koteng
Groet van Isatou
Geen opmerkingen:
Een reactie posten