Oversteken.

De volgende dag vervolgde we onze reis naar Tendaba-camp. Bij Farrafeni rechts af richting veerpont, zo kom je aan de zuidkant van de rivier. Wél even een ander verhaal dan in Banjul.

Veel verkeer, maar geen lange wachttijden. Voor wij aan de beurt waren wel even verbaasd staan kijken wat zo´n klein pontje aan pondjes kan vervoeren.

Je ziet zwaar beladen trucks voorbij komen, dus dan konden wij er zonder gevaar ook wel op.

Een pleziervaart in een mooi Mangrovegebied met mooie rondfladderende vogels........

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Oma

Na het ontbijt in Illiassa brachten wij een bezoek aan Oma in Jumansarr.

Het was voor Oma een grote verrassing dat ze ineens Ousman voor haar neus zag staan met in zijn kielzog drie Toubabs. Dit onverwachte bezoek stemde haar heel blij en wij werden snel op de veranda gestationeerd in de schaduw wat ook nodig was want de temperaturen liepen op tot een graadje of 38.

Er moest een portretfoto worden gemaakt. Als echte "gambianen" poseerden wij zoals het hoort, netjes de handjes op schoot en kieken maar.

De kinderen in Jumansarr roken al snel dat er wat te beleven viel, dus kwam half kinderland op bezoek bij Oma, een buitenkansje om eens met Toubabs te babbelen laat je als jonge Jumansarrer niet aan je neus voorbij gaan. Witte meneer Bliek bleek een leuke speelkameraad.

Steeds weer werden er nieuwe spelletjes bedacht, van Tikkertje en Jonas in de Waltervis, tot Hop Paardje Hop. Groot succes, iedereen had veel plezier.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Papperlepap.

Gastvrije mensen daar in Illiassa, niet alleen voor Walter en Hetty een belevenis, andersom wordt het zeer gewaardeerd dat wij komen logeren zodat het niet bestempeld kon worden als een bliksembezoekje. Deze compound in Illiassa fungeert graag als locaal "Hotel", dus mochten andere webloglezertjes ook een bezoekje willen brengen? schroom niet om Isatou te mailen, ik ga graag als begeleidster mee.

De veranda werd ingericht als noodkeuken, wél een luxe keuken, want we hadden een gastank mee. ´s Morgens eerst maar weer eens koffie zetten (er waren koffieleuten mee) en eieren koken voor het ontbijt.

We kwamen niet aan eitjes tikken toe, want een der kinders bracht ons de ochtendpap. Couscous, wat in Baddibou in grote getale wordt verbouwd, bovenop een pindasausje gezoet met wat suiker, zeer smakelijk en warm.

Voor dat wij opstonden, luilakken die wij zijn, was het compoundleven al in volle gang, een aantal vrouwen koken, de jongere meisjes halen water, en iemand heeft de taak de koe te verzorgen.

Dit werk doet men graag heel vroeg. Waarom? Later op de dag is het te heet, zeer heet...........

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Welkom!

De overtocht was snel gepiept, we waren nog nét voor donker aan de overkant.

Seringh kachelde door, na een paar uurtjes bereikten wij in het donker Illiassa.

De kindertjes lagen al te slapen. Maar......... de volgende ochtend kwamen de kinders uit alle hoeken en gaten tevoorschijn om die Toubabs te begroeten. Natuuuuuuuuuuurlijk allemaal op de kiek, daarna moesten alle kinderen die kiek bekijken, want digitale camera´s blijven tovermachines, het zorgt altijd voor veel vertier.

Het echte welkom heden gebeurde door Masu, het opperhoofd der vrouwen.

Na een babbeltje ging men weer snel over tot de orde van de dag.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Varen, varen over de baren.

Niet alleen de Ferry´s zijn in de vaart, bootjes zie je in allerlei soorten en maten.

Locale handelaren hebben hun eigen Piroques, die worden zo vol mogelijk beladen om de waren naar de overkant te brengen.

Banjul is tevens een haven waar Containerschepen kunnen aanmeren. Vanuit deze haven worden de containers over land naar elders vervoerd.

Maar naast de gebruikelijke scheepvaart was ik toch wel verrast toen ik opeens de "Love Boat" zag liggen, http://www.123video.nl/playvideos.asp?MovieID=158594 ik dacht dat die alleen naar Accapulco ging? Dit soort boten zijn alleen voor de meer vermogende passagiers, wij kozen dus voor "The good old Ferry", je komt voor 10 dalasis waar je wezen wilt.......

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Wachten........

De eerste reisdag werd voornamelijk doorgebracht met wachten. Veel mensen pakken in Banjul de Ferry naar de overkant, het is dus druk, druk, druk. Wil je snel doorstromen dan moet je eigenlijk heel vroeg uit de veren. Maar ons reisgezelschap wilde niet haasten, je gaat tenslotte op vakantie niet?

Als je de eerste boot aan je neus voorbij laat gaan dan sta je al gauw in de file, een lange rij auto´s doen moeite om de overkant te halen. Nog meer reizigers pakken de benenwagen, elk hoekje en gaatje op de Ferry raakt bezet. Je moet dus wel wat geduld op kunnen brengen voordat je aan de beurt bent. Maar....... Geen Nood! Onder een afdakje vonden wij een bank waar we ons prima vermaakten met koekeloeren naar al die drukte.

Het blijft een fascinerend schouwspel wat als titel heeft: "Heen en Weer"

http://www.youtube.com/watch?v=ygvkZ35Z0-0&feature=related

Dit keer onder muzikale begeleiding van Drs. P. Zo hadden wij een feestelijke dag.

Over feestelijke dag gesproken! Vandaag een mijlpaaltje, dit is het 500e blogbericht.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Back in Town!

Deze "Fulani" trekt rond in de bush. De Fula waren oorspronkelijk een nomadenvolk van herders. http://nl.wikipedia.org/wiki/Fulbe 18% van de Gambiaanse bevolking behoort tot deze stam. De meesten van hen leiden geen zwervend bestaan meer. Toch een interresante gedachte, rondtrekken in Gambia, vandaar dat ik de afgelopen dagen samen met Hollandse en Gambiaanse vrienden, weliswaar Mandinka´s, een rondreisje heb gemaakt in "eigen" land.

Niet te voet, Chauffeur Seringh had een auto geleend zodat we toch het een en ander konden meenemen. Wij hebben nu eenmaal wat meer bagage mee dan de Fula´s. Gids Ousman had een tripje gepland naar Baddibou, waar wij konden verblijven bij zijn familie.

Nederlandse vrienden Walter en Hetty konden zo een authentieke vakantie vieren, en voor mij een leuke gelegenheid om er even tussenuit te gaan en ook wat meer van het Moederland te ontdekken. Waarvan de komende tijd nader verslag. Vandaag eerst maar eens alle kampeerspullen opruimen en schoonmaken. Daar heeft een Fulani geen weet van!.............

Fo waati koteng,

Groet van Isatou