Bananenfeest

T en T kwamen ook naar Tanji een nachtje logeren.

Graag had ik een bananenfeest gegeven, ruim tweehonderd bananen hangen klaar om geplukt te worden maar helaas zijn ze nog niet rijp dus deze traktatie kon niet doorgaan.

Dan maar op zoek naar een ander tussendoortje.

Opeens nam Thea de run naar Fatou die toevallig voorbij kwam met gebrande pinda´s.

Onder het genot van de peanuts gezellig zitten op terras. Wat wij nog meer deden?Babbel, babbel, babb, bab, ba.......................... En zo kon ook deze dagen niet meer stuk.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

De twee Tee´s

Vriendin Thea en haar dochter Tess hebben de laatste week van december in Gambia doorgebracht. Het waren voor ons heel speciale "feestdagen".

Op eerste kerstdag waren zij aangekomen vanuit een besneeuwd Nederland. Tja en dan zit je opeens in de hitte aan het zwembad van Hotel Manjai Lodge http://www.manjailodge.gm/

Natuurlijk ben ik er meteen op af gegaan. Heerlijk babbel, babbel, babbel en genieten van de luxe in zo´n Hotel. (Meteen een hete douche gepikt, want die is in Toubabkunda niet aanwezig).

Wat wil je nog meer? Zwembad, ligbedje, drankje en bovenal heel gezellig!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Handje schudden.

In twee weken verblijf leer je veel mensen kennen dus voor vertrek naar nederland ben je uren bezig iedereen gedag te zeggen.

De Moeder van Ousman wilde samen met Guus, wat uitgesproken wordt als Goush, geportretteerd worden.

Baba vond handje schudden wel mooi genoeg.

Goush, de volgende keer ben je weer van harte welkom!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Krachttraining.

Bij een wandelingetje door Tanji kom je regelmatig vrouwen tegen met zware lasten op het hoofd.

Van emmers, wat zeg ik? teilen!, water, manden wasgoed of bakken vol vis of koopwaar zoals Pindakoeken. (Ja! Co en Jo, daar zijn ze weer!).

Guus kwam Mamdjara tegen die op weg was naar de markt met door haar zelfgekookte vissaus Ebé genaamd. Zij kookt elke dag liters om te verkopen. Een kleine maar sterke vrouw die moeiteloos met al die kilo´s op het hoofd rustig haar weg vindt.

Guus was wel eens nieuwsgierig of het haar zou lukken wat rond te kuieren met die teil. Ze merkte dat het nog niet eenvoudig was de pan op haar pan te tillen, en toen ie eenmaal "stond", hoe zwaar zo´n vrachtje weegt.

Ze kon gelukkig nog net poseren voordat ze de last weer overhevelde naar Mamdjara.

Deze vervolgde elegant haar weg. Het blijft bewonderenswaardig dat te zien, voor haar weegt dit niet zo zwaar, ogenschijnlijk zelfs zo licht als een veertje.............

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Quiz

WIE VAN DE DRIE!

Mijn naam is Naomi Cambell

Mijn naam is Naomi Cambell

Mijn naam is Naomi Cambell

In het dagelijks leven run ik mijn huishouden en tover elke dag een Afrikaanse maaltijd op tafel.

Na het werk gaat het schort af en zoek ik kleding uit waarin ik gezien mag worden.

Dit keer mijn trouwjurk maar weer eens tevoorschijn gehaald want deze creatie doet mijn teint goed uitkomen en accentueert mijn vrouwelijkheid.

Een vleugje make-up completeert mijn totale look. Mijn portret siert dan ook wel eens de cover van Vogue of Time-magazine.

Fotomodel zijn is mijn lust en mijn leven!

Was getekend Naomi Cambell

Ook in Tanji herrijst soms het spel van weleer! Wie van de drie was een van de langstlopende spelprogramma´s in Nederland. http://nl.wikipedia.org/wiki/wie_van_de_drie

Na de vragenronde vraagt u zich wellicht af, wie is nu de echte Naomi Cambell?

"Houdt u de bordjes maar omhoog"!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Het Hospitaal

Vriendin Guus heeft zich ook ontfermt over een patient.

Voor haar komst naar Tanji was zij op de hoogte van medicijn- en verbandtekorten en had een actie op touw gezet.

In een krant had zij de bevolking van Harlingen opgeroepen tot een inzameling.

Veel Harlingers hebben gehoor gegeven aan die oproep en zorgde ervoor dat Guus met een koffer vol hulpmiddelen aankwam in Afrika. Van Paracetamol tot fixatieverband en alles wat daar tussen zit.

BESTE HARLINGERS, DUIZENDMAAL DANK DAARVOOR!

Guus en ik hebben alles netjes gesorteerd voor eventuele volgende gewonden die zich aandienen in Toubabkunda. Helaas duurde het niet lang voordat wij weer een noodhospitaal moesten inrichten. We ontdekte Lamin, die met een ernstige brandwond rondliep, zonder te klagen overigens. We informeerde wat er was gebeurd. Vader Bubakar vertelde dat er iets mis ging met Ataya zetten een dag of wat eerder. De hete thee had Lamins hand flink verbrand en de wond zag er schokkend uit, maar men kon- of wist niet hoe te handelen.

Guus heeft elke dag de wond verzorgd en kon nu rijkelijk graaien in de overvolle verbandtrommel. De behandeling werd zeer professioneel uitgevoerd. Vlak voordat zij weer naar Nederland vertrok heeft ze zelf kunnen zien dat de wond dicht was en dat er geen reden tot grote zorg meer is.

Lamin maar ook zijn familie zijn superblij met het resultaat, vanmorgen nog eens de hand bekeken en er is niets meer van te zien! We hebben samen een slogan bedacht als bedank!

" HIJ HOEFDE NIET AAN HET INFUUS DANKZIJ VERPLEEGSTER GUUS".

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Famara staat er weer klaar voor!

Na blessuretijd is Fam weer paraat in het voetbalteam.

U ziet hem staan in de voorste rij, derde van rechts. Die met die rode kousen! Bloedrood wel te verstaan, geen echt bloed, gelukkig is dit een kunstmatige kleurstof en dat willen we graag zo houden. Dus ik ga binnenkort toch maar eens moeite doen om ergens beenbeschermers op de kop te tikken..................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou