Bij marktbezoek ga ik, vaste prik, altijd even naar mijn buurtsuper(tje).
Eigenaar Suleyman is als altijd even vriendelijk en in voor een praatje. Vandaag moest ik even wachten voor ik het winkeltje kon betreden want het entree-hekje (tóch weer die hekjes....),moest gerepareerd worden.
Van repareren kwam niet veel want aan iedereen die het maar horen wilde vertelde hij dat hij héél blij was met zijn eerstgeborene.
"Het is een meisje" straalde hij en vertelde dat de volgende dag de naamceremonie werd gehouden.
Ik ken Suleyman al drie jaar en we hebben sinds die tijd een vriendschappelijke band maar ik was nog nooit bij hem thuis geweest. Een mooie gelegenheid nu om eens bij hem en zijn vrouw Houwe op bezoek te gaan.
Het meisje in Isiakha genoemd, welke naam ik nooit eerder heb gehoord.
Natuurlijk moest ik met het zeer kleine popje gefotograveerd worden, je valt al snel op als je
als enige Toubab de ceremonie bezoekt, en je staat dus daardoor in de picture. Er zijn heel wat
"lenzen" op je gericht, geeft een ongemakkelijk gevoel zo nu en dan omdat je ongewilt in het middelpunt wordt geplaatst.
Voor mij spant het portret van het "Prille Gezin" de kroon!
Fo waati koteng,
Groet van Isatou
Geen opmerkingen:
Een reactie posten