Haarknippen.
Vandaag wil ik Leo’s haar knippen maar ben er niet zeker van
of we nog genoeg stroom hebben.
We kunnen de tondeuse aansluiten op een grote vrachtwagen-
accu, maar deze is bijna elke avond in gebruik om CD’tjes te
draaien.
Er zijn bijna twee weken verstreken zodat we binnenkort weer
moeten laten opladen.
Abubakar heeft een bedrijfje waar iedereen zijn accu’s naar toe
brengt, twee dagen later kan je hem vol weer ophalen.
Zo heb je voor één euro vijftig weer een paar weken stroom.
Het is wel zaak er selectief gebruik van te maken.
De schemerlamp blijft voorlopig in de kast, daarvoor in de plaats
gebruiken we een antieke olielamp, die na meer dan honderd
jaar weer in functie is.
Daarnaast zorgen kaarsen voor een romantische sfeer, bij het
flauwe licht kan je geen boek lezen, maar ’t is gezellig zo.
En moet je ’s nachts naar het toilet pak je gewoon de zaklantaarn.
Leo’s kapbeurt stellen we een paar dagen uit om het risico uit te
sluiten dat ie zich met een half geschoren hoofd moet vertonen.
’T zal in de toekomst allemaal wat makkelijker worden als de
zonnepanelen zijn geplaatst, dan krijgen we meer capaciteit.
We zijn aan het uitzoeken wat voor ons het beste Solar-systeem
is, dus nog een paar maanden geduld.
Nu eerst de accu wegbrengen voor een nieuwe voorraad elektra.
Twee dagen later heeft Leo weer een korte coupe.
Ook mijn haar is te lang, maar afscheren is natuurlijk geen optie.
Er ís een kapper op het dorp, maar zij hebben geen ervaring met
het knippen van Europees sluik haar.
Ik durf het niet aan om hen de schaar erin te laten zetten.
Er zit dus niets anders op om het zelf maar eens te proberen.
Ik heb genoeg van die pieken waar niets meer mee te beginnen
valt.
Eerst verdeel ik op mijn achterhoofd het haar in tweeën, dat kam
ik langs mijn hals naar voren, en op goed geluk knip ik de lokken
af. Dan de pony wat korter en hier en daar wat bijpunten.
Het resultaat is niet geweldig.
Overdag los ik de mislukking op door fleurige sjaaltjes te dragen.
Alle vrouwen knopen op kunstige wijze een sjaal om het hoofd,
dus ik pas naadloos in het Afrikaanse straatbeeld.
’s Avonds thuis de sjaal maar weer af, want het is wel warm
op je kop.
‘K ben nu heel blij met de schaarse verlichting, zit ik tenminste
niet zo voor Joker!!
Fo waati koteng,
Groet van Isatou
Geen opmerkingen:
Een reactie posten