maandag 30 maart 2009

Hekje


"Het Lappendekentje".


Een typisch voorbeeld van iemand die niets weg kan gooien.................


Fo waati koteng,

Groet van Isatou

zondag 29 maart 2009

Kunst!


Aan het strand wordt hard gewerkt.

Van uitsluitend natuurlijk materiaal worden parasollen gemaakt.

Frame van hout, daarna een dakbedekking van gedroogd gras, wat voor de schaduw zorgt.


Als je alleen de frames zo bekijkt zouden ze naar mijn mening niet misstaan als kunstwerk op de Biënnale in Venetie.......


Fo waati koteng,

Groet van Isatou

zaterdag 28 maart 2009

De zaterdag column

Groentetuin.

“Wat je van ver haalt is lekker”

Nu wonen wij ver maar ik vind niet alles even lekker.

Laatst kwam Ousman, onze watchman, een pannetje Ocra-soep

brengen en omdat het gebaar zo aardig bedoeld is, heb ik er wat

van gegeten maar het kon mij niet bekoren.

En alles wat te heet gepeperd is mag ook aan mijn neus voorbij

gaan.

Net als te graterige vis, hier Bonga vis geheten, en waar elke

familie dagelijks van smult?

Eerlijkheidshalve moet ik er bij zeggen dat Bonga de goedkoopste

vis is die voor grote gezinnen betaalbaar is.

Kreeft wordt in grote getale gevangen maar is bestemd voor de

toerist, die zich in Restaurants tegoed doet.

Voor de locale bevolking blijft het een uitzondering.

De visserman kan een goede prijs krijgen dus wordt de vangst

meestal verkocht.

Terugkomend op de groente, ben ik verzot op Aubergines, dat is

volop verkrijgbaar gelukkig.

Net als Uien, Groene Paprika en Winterwortelen.

Komkommers zijn er in overvloed, maar met Sla ligt het al wat

moeilijker.

Gelukkig sturen een aantal vrienden in Nederland mij zakjes zaad.

Nu kan ik een groentetuin beginnen. De regentijd is aangebroken,

het moet er nu toch eens van komen.

Ousman helpt het onkruid te wieden en we maken een stukje van

de Compound gebruiksklaar.

Keurige regeltjes graven en ik maak bordjes met de naam van het

gewas.

Zo zaaien we een bedje “Bert-Gourgette”, vernoemt naar de gever.

Daarnaast “Pauline-Aubergine”, je kan er nooit genoeg van hebben.

Evenals een rijtje “Tinie-tomaat en Thea-Rucola”.

Een groot experiment wordt Äarbei-Marijke”. Geen idee of het lukt

allemaal, maar Ousman heeft er ook veel lol in en Zomerkoninkjes

heeft hij nog nooit gegeten, hij is razend benieuwd.

Het moet alleen nog groeien, maar per dag zie je het groen omhoog

schieten.

In de keuken staan potten met tuinkruiden. Al eerder heb ik Basilicum

gekweekt en ik kan niet zonder meer.

Nog een paar weken en dan hopen we het één en ander te oogsten.

Dat wordt smullen en in gedachte dineer ik een beetje met mijn

vrienden in ver Nederland.

We schenken een wijntje op jullie in “PROOST”

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

vrijdag 27 maart 2009

Beauty's


Zeven mooie schonen in de familiecompound van Ousman.


Achter: Bintu, Kaddy, Tida en Aramata

Voor : Umi, Fatima en Ami


Een leuk stel meiden en allen even knap!


Fo waati koteng,

Groet van Isatou

donderdag 26 maart 2009

Spetteren






Vandaag even naar Ousmans tante Sering om pindakoeken te halen.



Het was baddertijd. Altijd leuk om ook een paar kindertjes schoon te boenen.






Met dit jongetje (Lamin nr. zoveel), ontstond een heus watergevecht.
Wat had ie een lol!! en ik ook.


Fo waati koteng,
Groet van Isatou

maandag 23 maart 2009

Donker Afrika!!!

Lieve lezertjes,

Momenteel zit ik letterlijk in " Donker Afrika " . Ik kan zelfs geen lampje meer branden en moet 's avonds de kaarsen aansteken (best gezellig).
Wederom een electriciteitsprobleem. Ik zal jullie niet met de techniek vermoeien maar ik heb thuis geen stroom, dit bericht maak ik momenteel in een internetcafe.
Met vereende krachten proberen we zo snel mogelijk een oplossing te vinden.
Maar ik kan nu even niet zeggen hoe lang dit gaat duren........

Wederom vraag ik " even geduld aub ".
En hoop weer zo snel mogelijk te kunnen bloggen.
Maar geen portretfoto van mezelf in deze blog geplaatst want mijn gezicht staat op onweer.

Toch zal alles weer weer goed komen maar kan even duren......
Fo waati koteng,
Groet van Isatou

zaterdag 21 maart 2009

De Zaterdag Column

Stroom

Ik sta in de slaapkamer en steek de stekker van de staafmixer

in het stopcontact.

“Doet ie ‘t?”, schreeuwt Cerno, de elektricien.

“Ja, O.K.”, op deze manier test ik alle stopcontacten in huis,

en ze doen het allemaal!.

Vanmorgen zijn de zonnepanelen geplaatst. De afgelopen

dagen hebben we alles gekocht voor de Solar-installatie.

Bij de lasser hebben we een ijzeren frame laten maken waarin

de drie panelen bevestigd zijn.

Dit gevaarte is op het dak gehesen op een punt waar de meeste

zon schijnt.

In de bloedhitte hebben Cerno en zijn collega’s de stellage ge-

plaatst. “Wat een zweetklus”.

Daarna konden ze gelukkig verder werken in de schaduw en

werden er vijf accu’s op aangesloten.

Deze zijn gekoppeld aan een stroomomvormer zodat we in het

hele huis 220 volt hebben, zo hebben we ons eigen elektrabedrijf.

De zon schijnt altijd, levert de nodige energie en is nog gratis ook.

We kunnen de computer weer aanzetten, een lichtje maken of de

naaimachine gebruiken en misschien werkt de televisie.

Na acht maanden zonder is dat niet zo vanzelfsprekend meer en

ik kan me echt verheugen om eens een DVD te kijken.

Maar voor ’t zover is moeten we nog een dagje wachten voordat

de accu’s goed vol zijn opgeladen.

De volgende dag nemen we het ervan.

Leo zit de hele middag achter zijn computer en ik haal de naai-

machine tevoorschijn, ondertussen draaien we muziek, wat klinkt

het mooi via de geluidsboxen.

We hebben een koelkast op gas, maar deze kan ook op elektra dus

steken we de stekker in ’t stopcontact.

Aan het eind van de middag horen we een piepsignaal, de computer

slaat uit, de muziek zwijgt en de koelkast blijkt niet meer te koelen.

We zijn wat te enthousiast geweest en komen er achter dat we

selectief te werk moeten gaan.

Dit lossen we op door de koelkast voortaan weer gas te geven en

in plaats van de computer moet het Notebook weer uit de kast.

Het wordt weer een avondje als vanouds.

De kaarsen weer aan, gezellig, en we moeten wachten tot de

accu’s weer zijn opgeladen.

Dit zal waarschijnlijk een volle dag duren.

Inderdaad zijn de accu’s de volgende avond weer vol.

Een kwestie van geduld en leren hoe we de voorraad stroom

moeten verdelen over nut en ontspanning.

We kiezen voor de ontspanning, de TV staat aan en we zijn écht

een avondje uit met een DVD van Circus de Soleil.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou