Teilen vol!

Als je het dorpje Jumansarr (Badibou) uitloopt kom je bij een zijtak van de rivier. Dit gebied is rijk aan vis, je ziet ze bijna letterlijk in de visnetten springen.
Hele gezinnen waden het water in, gezamenlijk het net onderdompelen en na een minuutje de hele heisa weer omhoog tillen. Één zo'n actie levert teilen vol vis op!

Anderen staan tot aan hun enkels toe in bootjes vol.

De vis wordt daarna naar Farafenne gebracht waar een grote markt is, zo hebben deze mensen een lucratief handeltje!

Fo waati koteng,
Groet van Isatou

Over speelgoed gesproken.......

De meeste mensen zijn arm maar, of misschien wel juist daardoor, inventief!
Speelgoed is in het binnenland niet te koop of veel te duur.
Maar van een leeg flesje met zelfgemaakte wieltjes van hout kan je toch een behoorlijk wagentje maken!

Alieu heeft een karretje wat over de zandweg rijdt en is daar dolgelukkig mee!

Fo waati koteng,
Groet van Isatou

Levend speelgoed.

We blijven nog even in de vakantie-visitesfeer. Vriendin Guus brengt regelmatig een bezoek aan ons, dit keer hebben we een trip naar 't binnenland gemaakt en een aantal bekenden opgezocht. In Illiassa zien de kinderen niet zo vaak blanke mensen, dus je wordt meteen als recreatie gezien.
De kinderen hebben bijna geen speelgoed dus alle vermaak is welkom. Om niet aldoor als klimrek te worden gebruikt maakten wij al snel een wandelingetje over de compound. Daar kwamen we een roedel jonge hondjes tegen  die door de kinderen ook als toys worden behandeld.
Gelukkig bleef er ook nog een moment over om te poseren zodat de diertjes even konden bijkomen......

Fo waati koteng,
Groet van Isatou

Compoundbezoekje.

Nadat Sariba zo goed als genezen was werd 't wel eens tijd om die beruchte tuin te bezoeken. Velden vol uien moeten elke dag worden ontdaan van onkruid en heel veel water dient er worden geput om 't zaakje te laten groeien. We werden door een optocht kinderen beleleid zodat we meer kinders dan uien zagen......

Daarna de keuken bezocht in de compound van Sariba, ook daar een ronddleiding der kinders en vrouwen die uren per dag aan 't koken zijn.

Esther was er maar een weekje en da's zo om!
Wel veel vrienden gemaakt dus iedereen kijkt uit naar haar komst de volgende keer.
Het was een gezellig samenzijn Es, daarom roepen wij in koor,

"Fo waati koteng" (tot ziens in het Mandinka),
Groet van Isatou

Doktertje spelen.

Veel vrouwen werken elke dag in de groentetuin. Alles moet met de hand gedaan worden, voor je 't weet zit er een splinter of doorntje in je hand.
Sariba Jammeh kwam langs met een flink pijnlijke opgezwollen vinger.

Om de druk te verminderen moet het worden opengemaakt. Dat doe ik wel vaker maar blijf 't een lastig klusje vinden. Eerst maar eens de steriele injectienaalden er bijgepakt en een badje met sodawater.
Voor ik een diepe zucht kon slaken had Esther zich al opgeworpen tot dokter en TJAK! met de naald de zweer al opengeprikt.
Daarna even weken in sodawater en verbinden. Ze heeft de behandeling een paar dagen voortgezet, ik heb een kuurtje antibiotica aan Sariba meegegeven, zo hebben we met vereende krachten de ontsteking "onder de knie" gekregen!

Sariba stond twee dagen later weer in haar tuin de uien te verzorgen, bedankt Esther!

Fo waati koteng,
Groet van Isatou

Er op uit!

Esther was voor 't eerst een weekje in Afrika en liet zich dapper onderdompelen in het afrikaanse leven.
We gingen "gewoon" met de bustaxi ergens op af. Alhoewel gewoon? Op de foto zette ze haar beste lach op, kort daarna verging het lachen haar een beetje. Veel vrouwen kopen 's morgens hun vis in tanji, daarna zetten zij teilen vol handig tussen de pasagiers, ,t is meestal nogal krap dus je voelt je een haring in de ton. Beetje onwel van de vislucht werd Es ervan maar gaandeweg stopt de bus omdat deze of gene op plaats van bestemming is en zo kan je weer wat beter ademhalen......

We gingen een dagje naar Paradise Beach in Sanyang waar een entertainment groep zorgde voor vermaak. Het schijnt heel dapper te zijn om een slang in je mond te laten bungelen, daar wordt ik dan weer een beetje onpasselijk van....

Tussen de oprispingen door hadden wij toch veel plezier en je ziet nog eens wat!

Fo waati koteng,
Groet van isatou

Smile!

Het is ondertussen een traditie te noemen!
Als ik visite heb, doen we meestal een rondje markt. Daarbij vergeten we niet Maymouna een bezoekje te brengen.
Dit keer was vriendin Esther aan de beurt om met haar op de kiek te gaan! In een ver verleden poseerde deze vriendelijke gambiaanse met andere vrienden, zoals Tinie en Bert, Thea en Tess, en Pauline.
(Degene die ik vergeten ben kunnen dat melden :-) ).

Esther was voor de eerste keer in Afrika, dus alles was een belevenis voor haar, voor Maymouna is de foto-sessie ondertussen gesneden koek.
Ze zag me dit keer aankomen met een nieuw gezicht en stond al klaar met een big smile!

Fo waati koteng,
Groet van Isatou