Mooi souvenir.

Na een bezoek aan Nederland deze zomer ben ik weer terug gevlogen naar Moederland Gambia. Uit Nederland heb ik een prachtig Vaderlands souvenir meegenomen. Deze boerenzakdoek kon ik niet weerstaan. De landkaart van Nederland, met een omranding van bekende bezienswaardigheden, is er op geprint.

De Afrikaanse variant doet daar niet voor onder, er is keus uit vele mooie designs. De voorstellingen van beide continenten zijn niet zelden lukraak op de stof gedrukt, er zit regelmatig een betekenis achter.

De Vlisco fabriek uit Helmond maakt nog steeds Nederlandse Boerenzakdoeken maar is tevens een begrip in West Afrika, zij maken prachtige stoffen die in dit gebied zeer gewaardeerd worden. Voor belangstellenden is het daarom beslist de moeite waard om bijgaand verhaaltje te lezen. http://boerenzakdoek.com.arttrust.nl/pdf/26-31_vlisco.pdf

Je staat paf wat een moeite het kost om de stoffen te maken, ik heb daarom besloten mijn zakdoek een schoon leven te geven en nooit mijn neus er in te snuiten........

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Countdown!

Het aftellen begint!............

Nog tien dagen en dan start ik mijn Blog weer op.

1 Oktober is het weer "Gaan met die Banaan". De exemplaren op deze kiek komen uit eigen tuin. Bananenplanten hebben veel water nodig, daar is in de regentijd geen gebrek aan. De trossen groeien in grossen. De tros waar deze tien vanaf zijn geplukt telde 152 stuks! Wat nou gros?, een Megagros!

Dat betekent elke dag veel bananen eten, daar heb ik de komende tien dagen mooi de tijd voor....., daarna probeer ik weer elke dag verslag te doen (met volle buik), tot wederziens op 1 oktober.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Geduld is een schone zaak!

Na een aantal weekjes afwezigheid breng ik nu dan toch even een vluchtig bezoekje op blogger.

Vluchtig, want Isatou gaat deze zomer naar Nederland. Beste lezers u zult dus wat meer geduld moeten opbrengen. Ook ik begin het "Bloggen" wat te missen maar om nu vanuit Nederland verslag te doen over Afrika, dat gaat me iets te ver..........

Volgende week vlieg ik over Tanji heen richting Europa. Blijft toch altijd een mooi gezicht om je dorpje vanuit de lucht een paar minuten te kunnen bewonderen. Pas in september kan ik dat weer zien vanuit omgekeerde richting.

We ontmoeten elkaar dus pas in oktober weer. Ik wens iedereen een mooie ZONNIGE zomer toe.

Begin oktober wordt door mij de Afrikaanse draad weer opgepakt.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Komkommertijd!

Lieve lezertjes,

De verbinding met blogger laat de laatste tijd weer te wensen over. Daarnaast krijgt Isatou de komende weken logees. Ook moet ik wat bijtanken qua inspiratie. Allemaal reden om de blog even een maandje in de ijskast te parkeren. Ongeveer half juni meld ik me weer.

Tot dan!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Dat is lang geleden.........

Vandaag maar weer eens een "HEKJE".

Het zegt verder niet veel, of alles?

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

We maken het niet al te Bont!

Na professioneel timmervakmanschap staat de constructie als een huis.

Vervolgens eindeloos vergaderd met alle compoundbewoners in welke kleur de verf erop gesmeerd moest worden. Na veel blablabla, tralalala, konden we het niet eens worden, en ieder hield voet bij stuk. Uiteindelijk besloten dat ieder een deel zou schilderen in zijn favoriete kleur.

Dat bleek DE oplossing want het resultaat is verrassend vrolijk, vandaar de passende naam "Villa Kakelbont".

Doet weer sterk denken aan de avonturen van Pippi Langkous, heerlijk jeugdsentiment.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Pippi_Langkous

De strekking van dat verhaal ontgaat Jut en Jul volkomen maar ze zijn wél heel content met hun nieuwe onderkomen!

Eric, Abaraka!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Vrije expressie

Eergisteren noemde ik terloops even mijn gevederde vrienden. Hoe gaat het eigenlijk met Jut en Jul? Voorbeeldig! De diertjes leven tegenwoordig "Op Stand".

Een maand of wat geleden heeft Eric wederom Toubabkunda bezocht en heeft de schone taak op zich genomen een mooi onderkomen in elkaar te timmeren. Dagenlang werd er gezaagd, gehamerd en geschuurd.

Ousman, timmerman in hart en nieren, kon niet stilzitten en gezamenlijk bouwde men verder. Als men tegen een probleempje aanliep werd er meer vergaderd dan getimmerd, hoe de "villa" vorm te geven...................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou