Mandjes vlechten

Handige knakkers maken van takken manden die jonge aanplant moeten beschermen. Hoe deze boomsoort in Algemeen Beschaafd Nederlands heet? Geen idee, maar in het Mandinka wordt deze boom "Baaro" genoemd.

De Baarotakken zijn zeer sterk en dus uitermate geschikt om voor dit doel te gebruiken, hongerige dieren lopen door en de felle zon kan geen blaadjes verbranden.

De bladeren van de Baaro zélf wordt door Gambianen zeer gewaardeerd, je kan er heerlijk geurende en smaakvolle thee van maken, in Serrekunda zie je er ook bossen van liggen in de "natuurkraam".

Mandjes en Thee?, Daar doe je goede zaken mee!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Schone broek.

In de droge tijd is Gambia heet en stoffig. Als er een stevig windje de kop op steekt zie je de rode stofwolken overal rondwaren.

Geen wonder dus dat je vrijwel elke dag een schone broek aan moet om netjes rond te lopen. Levert weer veel werk op voor de vrouwen die zich een ongeluk wassen aan al dat stugge denim.

Om toch nog een vrolijk tintje mee te geven aan deze lijn, knijper ik er een kleine prijsvraag aan vast! (Ja! Alweer!).

Welke hoort niet in het rijtje thuis?

Zit er een prijs aan vast? In quizzen op de Nederlandse Televisie zie je wasautomaten voorbij komen als eerste prijs, helaas vallen de Gambiaanse vrouwen niet in de prijzen........., meedoen is dus voor de sport.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

De terugreis.

Voor vertrek stonden de bleekgezichten nog even stil bij mooie uitzichten........

Vervolgens de koffers gepakt en zo langzamerhand maar weer eens op Tanji aan.

De reis duurt ongeveer drie uur. Ongeveer!........ plots kregen wij een flapperende band.

De buitenband was gescheurd en gaf veel franje, dus stonden we stil. Gelukkig is er bijna in elk dorp een "Bandenman".

We konden nog net in z´n twee een werkplaatsje bereiken waar men met veel kunst en vliegwerk de reparatie kon verrichten. De reparateur doet alles met de hand, het blijft toch steeds weer een lastig klusje om de band van de velg af te wippen met een breekijzer, maar deze mannen zijn handige doorzetters dus ook dit euvel wist hij op te lossen.

Duurde een uurtje, wij zaten rustig onder een schaduwrijk afdakje te wachten, haasten hoefde niet want we waren nog steeds op vakantie niet?

De nieuwe band zorgde er voor dat we de reis richting Tanji konden volbrengen, ´t was al met al een leuk reisje, wie weet met nieuwe gasten? nog eens voor herhaling vatbaar.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Wildmenu

Na zo´n wandeling krijg je wel trek in een happie! Dus op naar het restaurant wat op een grote Afrikaanse hut lijkt.

In het logo van het camp staat een wild zwijn. Tendaba-jagers zorgden ook tijdens ons verblijf dat er die avond "Wild-Pig" op het menu stond.

Dit gerecht wordt natuurlijk niet gegeten door Moslims, maar die kunnen kiezen uit andere gerechten op de kaart. Zelf had ik dit wild nog nooit geproefd, zo´n kans moet je pakken!

Niet verkeerd, werkelijk zeer smakelijk klaargemaakt, zelfs de Cranberrysaus ontbrak niet.

Er gaat niet veel verloren van het dier, want de zwijnenschedels gebruikt men om het restaurant te decoreren. Aparte, back to basic, wandversiering!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Dat snijdt hout!

In Tendaba zijn niet alleen de vergezichten mooi, ook gezichten van hout zijn te bewonderen.

Er staan vele houtsnijwerken her en der verspreidt over het park.

Zo kan men een Kunstzinnige wandeling maken................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Hoofddoekje

De weg aan de zuidzijde van de rivier is goed begaanbaar. Men is bezig aan grote wegreparaties, niet veel hobbelen, alleen wat okerrode stofwolkjes omdat nog niet overal asfalt ligt.

Na een paar uurtjes bereikten we Tendaba-camp, wat aan de river Gambia ligt. Een idyllische plek midden in de natuur met mooie uitzichten over het water, waar je lekker kan relaxen of een boottochtje kan maken.

Het personeel is vriendelijk. Hetty werd door het kamermeisje "aangekleed", zo kon zij als blanke dame ook heel mooi voor de dag komen met een hoofddoek, of tulband, net hoe je het noemen wilt..........

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Speciale plek

Voordat wij Tendaba-camp bereikte passeerde we het dorp Kaiaf, waar chauffeur Seringh een stop wilde maken om zijn familie te groeten.

Midden in de familiecompound staat een bijzondere hut.

Er wordt beweerd dat deze hut er al 500! jaar staat. Elke twee jaar wordt het dak op traditionele wijze compleet vernieuwd en eventuele andere mankementen worden verholpen.

De hut wordt omringd door mystieke krachten. Elk jaar worden er speciale gebedsdiensten gehouden waar veel mensen op af komen uit het dorp en wijde omgeving. Juist in deze hut bidden zorgt voor Mirakels, zo gelooft men.

Pal achter de hut staat een Neemboom. http://www.anthemis.nl/aromabasis/neem.htm Een bijzondere boom, die als ie in bloei staat zoals nu, heerlijk geurt. De heilzame werking van de Neem werd al 3500 jaar geleden in Indische religieuze en medische geschriften vermeldt.

Hut en Boom staan naast elkaar. "Een wonderlijk duo".

Fo waati koteng,

Groet van Isatou