Bla, bla, bla

Na een, voor Hollandse begrippen, warme nacht, eerst maar eens bijkletsen.

Wij hadden elkaar twee en half jaar niet meer in het echt gezien dus er viel veel in te halen.

Co en Jo hadden een zeer passend en tevens grappig cadeau meegebracht.

Een theepot én kop met een treffende decoratie. Een striptekening van twee mensen in gesprek onder vermelding van "Bla-bla-bla" Zie http://www.blond-amsterdam.nl/, onder produkten/ servies "even bijkletsen".

"Bla-bla-bla", deze kreet schalde de komende week regelmatig door Toubab-kunda.

De hele zaterdag is er wat af gebla-blaat, een kudde schapen viel erbij in het niet.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Bijna geland

Op 16 januari kwamen Co en Jo aan in Gambia en bleven een weekje logeren.

Tijdens de heenreis was het boven heel Europa bewolkt maar, O Wonder, toen ze de straat van Gibraltar overgestoken waren was de bewolking als sneeuw voor de zon verdwenen en hadden zij prima zicht op Afrika.

Voor het eerst in hun leven zagen zij de Sahara onder zich voorbij glijden................ een schitterend schouwspel. Daarna nog een uurtje vliegen en Gambia kwam in zicht. Deze foto geeft een prachtig beeld van de kust van Gambia bij Banjul. Op de achtergrond ziet u de Atlantische Oceaan en duidelijk zichtbaar is de "entrance" van de Gambia-rivier.

Let ook even op het groepje bootjes in het midden van een zijtak der rivier. Zuiver toeval!!, daarover later meer. Dit is één van de eerste prachtfoto's van Co! (ja, je wordt weer genoemd).

Na een goede vlucht zetten Co en Jo 's avonds om half zeven voor het eerst voet op Afrikaanse bodem.........

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Hekjes

Hekje of Wasrekje?

Fo waati koteng,

groet van Isatou

In Memoriam

27-01-2008 ~~~~ 27-01-2009

LEO KOK

Maar in dit nette, onschadelijke, jonge burgerheertje leefde nog iets dat geen heertje was, maar een mensch, die niet zoo maar dood wou gaan, die zichzelf een toren wou oprichten tot de blauwe lucht, om te staan in eeuwigheid.

Uit "Dichtertje" van Nescio

Een insluiper

De afgelopen week was een bijzondere week.

Tijdens de logeerpartij van Co en Jo is er heel wat af gebabbeld. (Nadere berichtgeving volgt binnenkort).

Gezeten in de huiskamer vergaten wij onze lieftallige hond............

Maar dat kwam Roesjka wel goed uit, want omdat wij alleen aandacht voor elkaar hadden, kon meneer van de gelegenheid gebruik maken stiekum ons huis binnen te sluipen, hij nam de luie stoel op de veranda in gebruik om een tukje te doen............

Na ontdekking vooral veel kwispelen, je weet maar nooit of je mag blijven...............

Maar dat kunnen wij helaas niet toestaan, dus hem gelijk weer naar buiten gebonjourd........

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Kiep, kiep, kiep

De mensen hebben niet veel in Baddibou maar wat ze hebben wordt gedeeld.

Wij kregen een bijzonder cadeau mee naar huis met de bedoeling de haan in een stoofpotje te verwerken.

We besloten de haan te laten leven, inmiddels loopt "Igor" trots te kukelen in de Compound.

Van Ousmans Vader hebben we twee dames erbij gekregen. "Olga en Katrina" vinden ook al aardig hun weg.

Alleen Roesjka is zo nu en dan baldadig (puberteit?). Hij ziet het gezelschap als speelgoed, regelmatig zet hij de achtervolging in.

Wij hopen op eieren of kuikens, dus dat gedrag moeten we flink de kop indrukken om geen gestreste kippen te krijgen.

In onbewaakte ogenblikken weet de hond de eitjes te roven, smikkel smikkel.........

Het vergt dus nog wel de nodige training maar wij doen ons best!!

Mij benieuwen wanneer wij de eerste eitjes kunnen rapen....

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Madamme Jeanette

Op terugreis in Barra lang wachten voor toegang op de veerboot. Om de tijd wat de doden de pepermarkt bezocht. Mooi om naar te kijken, kopen doe ik niet want alleen al bij het zien van deze berg krijg ik de tranen in mijn ogen........

Deze zijn bij mijn weten de heetste soort en eet je er veel van, dan voel je niet alleen spreekwoordelijk de peper in je reet! Oeps!!!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou