Groentetuin

Oma heeft, net als vele andere vrouwen in het dorp, een eigen groentetuin. Op een groot stuk land, een stukje buiten het dorp, bewerkt iedereen een lapje grond. Bij zonsopgang gaat Oma al naar de tuin om water te geven en tegen de avond herhaalt dit ritueel zich, driehonderdvijfenzestig dagen per jaar.

Ogenschijnlijk kost het haar geen enkele moeite tientallen emmers water te putten maar nu hielp Ousman een handje.

Samen met haar "collega's" verbouwt zij allerlei gewassen. Tomaten, Uien, Mint voor in de thee, Wortels, Komkommers, Sla. Over en weer wordt geruild zodat iedereen van alles wat heeft.

Men is niet anders gewend, het gaat al eeuwen zo, is ook noodzaak want men is van elkaar afhankelijk. Als je uit een verzorgingsstaat komt zoals ik, heb je extra bewondering voor deze vrouwen die elke dag weer met plezier het werk verrichten, naast veel andere huishoudelijke bezigheden. Geen eenvoudige taak, en ook geen overdaad er komen namelijk veel dieren ongenood in de tuin en roven allerlei lekkere hapjes......

Men probeert de tuin zo goed mogelijk af te schermen met omheiningen gemaakt van stokken maar helaas zijn deze "hekjes" niet effectief genoeg.

Een Prikkeldraadbescherming is een droom voor deze dames. Om te laten zien dat sommige dromen geen bedrog zijn ga ik vanaf nu sparen. Mooi streven om zelf ook eens een "hekje" te plaatsen in de toekomst. Ik weet niet hoelang het gaat duren, het is een groot stuk land, het hangt van de financiën af, maar ik hoop u er ooit over te kunnen rapporteren.

Heden kost het dus nog heel wat gezwoeg om uiteindelijk een maaltijd op je bord te krijgen. Met gepaste trots trakteerde Oma ons op tomaten die heerlijk smaakten door de sla van Buurvrouw. Met respect gegeten die avond........................

Fo waati koteng

Groet van Isatou

Pikant

Nieuwsgierig kijkt een bewoner uit Jumansarr in een meegebrachte oude "weekend".

"Yolanthe showt haar lingerielijn".

Niet alleen Jan Smit is onder de indruk....................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Broekhoest

Veel mensen verwerken de vruchten van de Baobab in een drankje tegen Diarree.

Het is een bron van inkomsten voor deze arme families. De vruchten worden gepeld en de stukjes vruchtvlees worden naderhand vermengd met water. De lege waterflessen die men verzameld heeft, worden met dit mensel gevuld en eens in de paar dagen gaat men naar de stad Farafenye om de drankjes te verkopen.

Er staan veel Baobabs in deze streek en de vruchten zijn gratis en voor niets.

In deze tijd van het jaar dus een lucratief handeltje!!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Lekker snoepen

Deze periode zijn de vruchten van de Baobab rijp.

Om ze te pakken te krijgen halen veel jonge jongetjes halsbrekende toeren uit om zo veel mogelijk vruchten te plukken.

Een gevaarlijk werkje, als volwassenen de jongens hoog in de boom ontdekken staat ze bij terugkeer of de grond een stevige tik te wachten.

Tóch wagen vele het erop want de vrucht wordt door de kinderen als lekkernij beschouwd, een beetje suiker erop en met een stokje het vruchtvlees er uit schrapen.

Het is monnikenwerk, de hele middag zijn de kinderen er "zoet" mee.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

De Benenwagen

Tussen de dorpen Jumansarr en Illiassa rijdt geen openbaar vervoer.

Als je naar een ander dorp wil neem je in het algemeen de benenwagen, enkelen bezitten een fiets, maar dat is een uitzondering.

Ook ik heb "even" op en neer gelopen, eerlijk is eerlijk, ver liggen de dorpen niet uit elkaar, ongeveer 2 kilometer, maar wat het lopen lastig maakt is de brandende zon en de zandwegen.

'S morgens vroeg op weg gaan en tegen de avond terugkeren is voor mij dé manier. De mensen die hier wonen gaan gewoon wanneer het hen uitkomt, brandende zon of niet.

Ik blijf er bewondering voor houden, de mensen staan blijmoedig in het leven en klagen niet.Wat ook altijd weer verbaast is hoe men de kleding zo schoon houdt en krijgt in deze stoffige omgeving. Het is voor de vrouwen een dagelijks terugkerende klus om bergen wasgoed weg te werken.

Al met al veel inspanningen, maar het is de dames weer gelukt hun echtgenoten keurig voor de dag te laten komen..................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Baaltje pinda's

De pinda's zijn dit jaar weer ge-oogst. Dit is vrijwel het enige gewas wat in grote getale wordt geteeld, met name in Baddibou. Het groeit als onkruid. Als de pinda's uit de grond komen worden ze eerst in de zon gedroogd. Daarna, om het zand eraf te krijgen, neemt men twee stokken en wordt er op los getrommeld. Dan door een soort zeef en men doet de schone pinda's in zakken van 50 kg. inhoud.

Meestal handelaren uit Senegal kopen de pinda's, zo'n 25 euro per zak. De partij wordt met paard en wagen naar Senegal gebracht, ongeveer 20 kilometer naar het noorden, een dagje werk.

Dit vrachtje weegt 300 kg. Daar gaan heel wat avondjes inzitten met "doppen".

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Sangkouto!!

De bewoners van Toubab-Kunda wensen iederen "Sangkouto".

Alle geluk in 2009, en dat ieders wensen uit mogen komen.

Fo waati koteng,
Groet van Isatou