Deze week was een week vol gebeurtenissen, afgelopen dinsdag was het Tobaski.
Tobaski, het Offerfeest, is het belangrijkste feest voor mijn landgenoten. Er wordt een dier geofferd en op rituele wijze geslacht. Iedereen leeft al weken van te voren naar deze dag toe, en men is bereid veel geld aan dit feest te spenderen. Het is voor iedereen belangrijk een dier te offeren aan God, het liefst een schaap, maar die zijn duur. Een geit kan ook, en als dat niet mogelijk is, dan maar een kip.
Maar dat zijn niet de enige uitgaven, iedereen moet ook nieuwe kleren. Kortom er wordt flink uitgepakt, vergelijk het maar met Kerst. Ook veel eten, nieuwe kleding en uiterlijk vertoon.
Ik heb dit jaar alleen de foto's gezien hoe de geit aan zijn einde kwam. Ik zal u de bloedige details besparen, op de foto is de geit nog nét in leven..... Het blijft voor mij nog steeds moeilijk om het slachten "life" bij te wonen. Wij zijn dit niet zo gewend en gaan liever naar de slager of supermarkt voor ons kant-en-klare carbonaatje. Eigenlijk zou ik de realiteit onder ogen moeten zien, ik lust ook graag een stukje vlees op z'n tijd en daar moet nu eenmaal een dier voor sterven. Maar ik ben nog niet zo dapper om daar mijn ogen voor open te doen. Misschien ben ik de volgende keer wat moediger.
Wél heb ik het vlees van deze geit gegeten, ik ben wel zover dat ik het maal met smaak kan opeten, terwijl ik een paar uur eerder het dier nog rond zag wandelen....... (kwestie van wennen, eerst oefenen met een kip).
De hele dag waren alle vrienden en ook familie van Ousman samen, al met al een heel gezellige dag.
Fo waati koteng,
Groet van Isatou
