Kraamzorg.

Dirk wordt wat sterker, en wankelt niet meer zo in de beentjes. Hij loopt doelbewust op Marie af om te drinken.

De moeder is nog wat slapjes ze mag de eerste dagen niet de compound uit om langs de kant van de weg te grazen, dus het vereist wat meer verzorging.

Extra brood en water doen haar goed. Ook pluk ik Gasavebladeren uit de tuin, die beschouwd ze als een delicatesse.

Leuk om moeder en kind te verzorgen, ik voel met net een kraamverpleegster.........

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Wéér een babyboy!

Vanmorgen ging ik Marietje haar dagelijks ontbijtje brengen. HE!!??

Mijn ogen werden zo groot als schoteltjes, want naast Marietje stond een lammetje.

Ze is vannacht in alle stilte bevallen van een zoon.

Het is het eerste kind van Marie en heel klein. Bij optillen, wat de moeder overigens prima toelaat, bleek ie zo licht te wegen als een veertje.

Gelukkig heb ik een weegschaal van vriendin Guus gekregen, dus heb ik hem gewogen, onder grote hilariteit van alle compoundbewoners. Echt weer iets voor een toubab!

Het knulletje weegt 2 pond, en ik noem hem DIRK.

Moeder en kind maken het goed, ook in Toubabkunda huppelt er nu een baby rond.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Fleurig afdakje.

Marietje stond laatst ook wat te lang in de zon. Vandaar dat ik in het perkje een oude parasol heb neergezet.

Dat stukje compound wordt door haar leeggegeten. Die buik wordt alsmaar dikker, niet alleen van het gras, er zit naar alle waarschijnlijkheid inderdaad een kindje in.

Wanneer het lammetje komt is moeilijk te zeggen. De draagtijd van een schaap is 150 dagen, alleen geen idee hoeveel dagen ze nog moet zwangeren.

Het blijft dus een verrassing, ondertussen houd ik de aanstaande moeder wat extra in de gaten, en loop zo nu en dan met die parasol achter haar an, zodat ze af en toe onder een fleurig afdakje kan staan...................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Parasolletje.

Niet alleen mensen hebben last van de hitte, ook dieren proberen aan de zon te ontkomen.

Het toeristenseizoen is nog niet in volle gang, niet alle parasollen zijn bezet. Daar maakt deze hond gebruik van, je ziet hem denken: "Ik lig hier goed!".

Leuk gezicht zo´n ongewone badgast............

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Spetteren.

Na een nachtje slapen, weer vroeg op! Ami ontdekte de waterkraan. Daar kan je heerlijk mee spelen, alhoewel spelen? Ze ontpopte zich als een echte hulp in de huishouding. Na de "Was", moest volgens haar de trap goed worden geboend.

Na al dat werk heeft ze een heerlijk bad genomen voordat Pappa haar kwam halen. Lekker zo in je blootje spetteren, een bad is zo´n beetje het enige wat verfrissing geeft.

We zijn het allemaal zo langzamerhand behoorlijk zat die bloedhitte, ik weet dat het ijdele hoop is, maar als er morgen "vorst" zou komen, ben ik "de koning te rijk".

Ondanks al dat zweten hebben Ami en ik veel plezier gehad, tot een volgende keer maar weer!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Logeerpartij.

Ook ik had de afgelopen dagen visite.

Aminata, een grote, kleine vriendin, kwam voor het eerst een nachtje logeren.

Ik keek er naar uit, ik ken het meisje al een tijdje, met haar nederlandse pleegmoeder Anna komt ze af en toe op bezoek.

Altijd gezellig want Ami spreekt engels. Daardoor voor mij een van de weinige gelegenheden om echt met kleine kinders te praten en te spelen.

Anna is in Nederland, dus Ami vond het wel eens tijd worden bij mij te logeren.

Bij aankomst eerst maar eens een bordje yoghurt, en daarna de konijntjes bewonderen.

Ondertussen voerden wij een geanimeerd gesprek, babbel, babbel babbel en kwek, kwek, kwek, haar mond staat niet stil, zijzelf gelukkig wel, zodat het een mooi kiekje opleverde....................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Veel visite!

In de compound van de familie Jammeh is ook weer een babyboy geboren, dezelde rituelen vinden plaats zoals gisteren beschreven. Alleen ander jongetje, andere naam, Adama in dit geval.

Wel een mooi beeld hoe men het feest voorbereid. Omdat er veel visite komt, worden er meestal stoelen gehuurd. Je betaald 50 dalasis voor een dozijn stoelen voor een dag.

Dat is op zich geen verkeerd handeltje wetende dat er elke week zeker een paar naamceremonies plaatsvinden waar iedereen graag wil zitten.

Vijf dozijn stoelen verhuren is heel normaal en geeft dus veel inkomsten.

De huurder moet zelf de stoelen halen en brengen, de meeste mensen bezitten geen auto, in dit geval nog een geluk dat de motor er achterop heel wat kan vervoeren. Een paar keer heen en weer, en de meeste visite kan zitten.......................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Een kaal kopje.

Gisteren was de "kleine" naamceremonie van Djenneba en Franks zoontje.

Een kleine naamceremonie wordt Njamboo genoemd, het hoofdje wordt kaalgeschoren door een van de dorpsoudsten, er wordt gebeden, en de naam wordt bekend gemaakt. Tijdens het showen van de baby wordt de naam herhaalde malen gezegd. "BUBAKAR" (Met een K, want dat vind de vader stoerder staan). Het haar van de baby wordt verzameld en in een papiertje in de Koran bewaard.

Tante Isatou had de eer de baby te mogen vasthouden toen het kopje werd kaalgeschoren. Net als Moeder Djen, moest ik ook onder een traditionele doek. Het was wel een heel speciaal moment, het kereltje was wel wat aan het huilen, maar ik kon hem redelijk stil houden, zodat hij geen hoofdwonden heeft opgelopen.....................

Straks in december wordt de "grote" naamceremonie gehouden, dan zijn er ook meer familie en vrienden uit Nederland bij aanwezig. Maar voorlopig was dit al indrukwekkend genoeg................

Fo waati Koteng,

Groet van Isatou

Kabouter.

Tot slot nog een bijzondere boom!

Meestal bevindt een boomhut zich boven in de boom maar dit exemplaar herbergt een soort grot.

Je kan er gemakkelijk in bivakkeren, zelden zie je zoiets! En geheel natuurlijk gevormd. Er in gezeten voel je je een echte kabouter, heel sprookjesachtig, ik denk dat ik maar in een boom ga wonen..............................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Schoolbord!

Langs de weg in Gambia staan soms schoolborden. In dit geval een nuttige boodschap.

Het is zaak niet zomaar elke boom te kappen. Maar aan de andere kant moet er wel degelijk

gekapt worden, veel mensen koken nog steeds op hout.

Dus je kan wel zeggen, don´t burn your future, maar er moet ook rijst worden gekookt elke dag.

Toch goed om daar eens over door te denken........................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

`T dondert nog flink!

In het Weekend toch nog flinke donderbuien gehad, terwijl we dachten dat de regentijd voorbij was. Het lijkt of het weer omgeslagen was, maar net als ieder jaar, wordt je toch nog wel getrakteerd op een paar verrassingsbuitjes.

Daardoor kon de Solar niet opladen, en was alle stroom op, ´s avonds met kaarsen aan voor licht is geen probleem, maar internetten kan je wel vergeten...........

Nu toch nog even bomen over Bomen.............. Laatst deze Kapokboom ontdekt, Kapok werd in vroeger dagen veel gebruikt om kussens op te vullen, ik heb zelfs nog zo´n exemplaar.

Naast deze boom lag de kapok zo voor het oprapen.

Een superzachte boom!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Babyboy!!!

Gisteravond om 20.20 is Bubakar geboren, zoon van Djenneba en Frank.

Alles is goed gegaan. Moeder en kind maken het goed, en vader loopt er zo trots als een pauw bij!

Zelf voel ik me op en top Tante. Het is de eerste keer dat ik een mixje van black en white zo vlak na de geboorte zie. Hij is wat lichter van kleur, maar toch ook geen bleekscheet.

Werkelijk een prachtig jongetje! Zeven pond en twee ons en 52 cm. lang.

Veel Geluk!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Zoekplaatje.

Weer een mooi voorbeeld hoe grillig bomen kunnen groeien.......

Wat ziet u in deze boom? (Ik gooi er maar weer eens een prijsvraag tussendoor).

Deze dieren leven o.a. in Afrika, maar helaas niet in Gambia.................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Ra, ra, wie is dit?

Laatst, op het strand bij Babalola, kwam ik deze "figuurlijke" boom tegen.

Zou dit Marietje van Dalen zijn?

Wie Marietje van Dalen is? Lees even het versje van Good Old Annie op http://www.versjesvanannie.nl/web/show/id=69595

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Even geduld aub.

Nog zo´n miniboompje in de compound, weliswaar geen bonsai, maar wel erg mini.

Deze avocado is een maandje of acht, het duurt dus nog wel even voor hij vrucht draagt.

Ik kan ze er bijna wel inkijken, maar neemt veel tijd. Even geduld aub, voorlopig staat ie alleen maar mooi te wezen.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Fruit!

Het eerste LIMOENTJE!

Een paar jaar geleden is er een mini-limoenboompje geplant.

Citrusbomen groeien niet zo snel. Maar zie daar! Het eerste limoentje hangt in de boom.

Heerlijk bij visgerechten of een drupje in een glas cola.

`T blijft leuk, fruit uit je eigen boom te kunnen plukken.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Paarse pracht.

De regentijd is waarschijnlijk zo goed als voorbij. Blij toe want het geeft veel overlast.

Grote plassen waar je in rond kan varen, veel meer muggen waartussen altijd een malariamug kan zitten, modder, alles klam en vochtig, en heet, bloedheet.

Maar elk nadeel heeft z´n voordeel! (citaat Johan Cruyff).

De fauna vaart er wel bij. Ook in de compound staat momenteel alles mooi in bloei.

Vóór de regentijd begon zijn er stekjes geplant, en kijk nu eens, in drie maanden tijd staat er voor het huis een mooie versiering.

Dit struikje geeft veel paarse bloemetjes waar vlinders dol op zijn.

Ik ben heel blij met deze heg. Wat zeg ik? HAAG! Dat staat toch net even chiquer................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Een pijnlijk staartje!

Laatst nog een dier in de compound aangetroffen die minder welkom is.

Dat er Schorpioenen leven in Gambia had ik van horen zeggen maar dit was de eerste keer dat ik er eentje zag. En dat op het terras naast het huis nog wel!

Deze soort meet ongeveer 10 cm. nét een mooi maatje om zich soms in je schoen te verstoppen.

Het is dus verstandig altijd je schoenen te controleren voor je ze aantrekt.

Met slippertjes loop je niet snel gevaar, maar dichte schoenen bieden soms een schuilplaats voor deze kruiper.

Ooit iemand gesproken die zonder te kijken in zijn schoen stapte en een zeer pijnlijke steek opliep. De pijn duurt een etmaal, en je schoenen aantrekken kan je helemaal wel vergeten omdat de voet nogal opzwelt, na een dag of wat kan je wel weer verder lopen maar je wilt dat echt liever niet ervaren.

Om het controleren nooit te vergeten heb ik een ezelsbrug bedacht:

Een schorpioen in mijn schoen?

Ik heb liever een baars in m´n laars!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Van Boerenzakdoek naar Kinderboerderij. 6

Tot slot nog even Jut en Jul in herinnering brengen. Ja, u leest het goed, het is helaas een herinnering, mijn gevederde vrienden zijn er niet meer.....

Er waren later nog twee andere parkieten bijgekomen en gevieren hadden ze veel lol en ik had lol om de vogels.

Een tijdje geleden zijn ze getroffen door een onbekende vogelziekte, alle vier zijn in een week tijd overleden. Gelukkig kan ik nog wel kijken naar hun foto´s.

Elke keer denk ik weer "Jullie waren Hemelse Vogeltjes".

Snik,

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Van Boerenzakdoek naar Kinderboerderij. 5

Zelfs de GUP ontbreekt niet!

Laatst kwam er een jongetje met visjes venten. In dit geval nu eens geen Bonga maar echte levende guppies. Best apart om in een vissersdorp, waar veel vis wordt gevangen voor consumptie, nu eens een vis in leven zien te houden.

In den beginne waren er vier maar er is er nog maar eentje over. Vissenvoer in busjes is niet te krijgen, deze ene doet dus zijn best om krummels brood naar binnen te werken. Daarna trekt ie een paar baantjes in een oude glazen cakevorm. Komt die ook nog van pas. Zonder oven is het lastig cake bakken, nu is het een exotische swimmingpool!

Ik hoop dat hij het redt, regelmatig sta ik langs de kant van het bad en moedig hem aan:

"Hup, Hup, Hup voor Mister Gup!"

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Van Boerenzakdoek naar Kinderboerderij. 4

Er hobbelen ook twee duifjes rond. Hobbelen is het juiste woord want ze kunnen voorlopig niet vliegen....... Mammadou en Ousman hebben deze twee op de kop getikt en tevens de vleugels gekortwiekt om ze te laten wennen in de compound. Het moet gezegd, ze zijn behoorlijk mak inmiddels.

Ondertussen probeer ik ze zoveel mogelijk in hun hok te stallen, ze zitten,als ze de kans krijgen, op de trap voor het huis gebroederlijk naast Roesjka, die ze geen vlieg kwaad doet.

Wel gezellig ware het niet dat ze ook regelmatig de trap oneerbiedig onder schijten, dat betekent dus vaak boenen!

Hopelijk groeien de vleugels weer snel aan zodat ze vluchten kunnen maken waarna ze hopelijk bij terugkomst regelrecht naar hun hok vliegen.

Want duifjes zijn leuk maar ik wil geen poep op de stoep!!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Van Boerenzakdoek naar Kinderboerderij. 3

Tussen hond en schaap door huppelen ook zo nu en dan twee konijntjes rond.

Buck en Duck! Beetje vreemd eigenlijk om een konijn naar een eend te vernoemen nu ik er bij stil sta, maar het klinkt wel geinig.

Ze houden ervan om lekkere hapjes te scoren in alle hoeken en gaten van de compound.

Ze mogen echter niet te vaak los, want behalve gras doen ze zich ook tegoed aan planten en bloemen.

Als ze in de gaten krijgen dat ik ze wil vangen om in hun hok te stoppen, zetten ze het op een lopen en verstoppen zich onder de container. De container is in gebruik als schuur en staat op een verhoginkje, een ideale plek om te verbergen, je kan er nooit bij komen " de slimbo´s".

Laatst speelde ze drie dagen krijgertje, uiteindelijk, in samenwerking met grote vriend Roesjka, is het me gelukt ze er onder vandaan te jagen.

Gelukkig zitten ze weer achter een afgezet stuk compound zodat de plantjes weer kunnen groeien......

Van mij krijgen ze vaak wortel- en komkommerschillen wat ze volgens mij veel lekkerder vinden dan bloemen en planten. Vandaag geef ik ze maar extra veel, het is tenslotte Dierendag!

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Van Boerenzakdoek naar Kinderboerderij. 2

Sinds kort is er een dame bij komen wonen.

Mag ik u voorstellen aan MARIETJE!!!

Voor het eerst van mijn leven bezit ik een schaap. In de eerste dagen keek zij mij inderdaad schaapachtig aan en was wat bang. Maar nu hoeft ze me maar te zien en komt op me af en laat van zich horen. Ik heb er namelijk de gewoonte van gemaakt haar elke ochtend een broodje te voeren en dat heeft het ijs gebroken.

Helaas kan een schaap geen klokkijken dus elke keer als ik langs loop begint ze te blaten op sterk volume. Ik hoor dus de hele dag gemekker, gelukkig wordt ze ook buiten de compound in het gras gezet zodat ze daar haar buik vol kan eten. Die buik wordt trouwens flink dikker......... Er wordt getwijfeld of het alleen door het gras komt of dat er een lammetje in zit.

Ik ben dus in blijde afwachting.......................

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Van Boerenzakdoek naar Kinderboerderij. 1

Ondertussen mag je rustig zeggen dat Toubabkunda begint te lijken op een Kinderboerderij. Verschillende dieren hebben hun thuis hier gevonden.

Mijn grootste maatje is Roesjka. Vaak houdt hij trouw de wacht door de deur, hij is inmiddels twee jaar oud en heeft het waken aardig onder de knie.

Als er vreemde mensen de compound binnenkomen gromt en blaft hij wat, daar blijft het bij, hij bijt gelukkig nooit. Hij waarschuwt dus goed, en handig voor mij want ik heb geen bel.

Hij is lief voor de andere dieren en beschouwd ze als leden van zijn roedel, waar hij denkt de baas over te zijn.

Hij is mijn grote vriend, ik ben heel gelukkig met hem.

Fo waati koteng,

Groet van Isatou

Mooi souvenir.

Na een bezoek aan Nederland deze zomer ben ik weer terug gevlogen naar Moederland Gambia. Uit Nederland heb ik een prachtig Vaderlands souvenir meegenomen. Deze boerenzakdoek kon ik niet weerstaan. De landkaart van Nederland, met een omranding van bekende bezienswaardigheden, is er op geprint.

De Afrikaanse variant doet daar niet voor onder, er is keus uit vele mooie designs. De voorstellingen van beide continenten zijn niet zelden lukraak op de stof gedrukt, er zit regelmatig een betekenis achter.

De Vlisco fabriek uit Helmond maakt nog steeds Nederlandse Boerenzakdoeken maar is tevens een begrip in West Afrika, zij maken prachtige stoffen die in dit gebied zeer gewaardeerd worden. Voor belangstellenden is het daarom beslist de moeite waard om bijgaand verhaaltje te lezen. http://boerenzakdoek.com.arttrust.nl/pdf/26-31_vlisco.pdf

Je staat paf wat een moeite het kost om de stoffen te maken, ik heb daarom besloten mijn zakdoek een schoon leven te geven en nooit mijn neus er in te snuiten........

Fo waati koteng,

Groet van Isatou